Simpel kamperen

Dit jaar besluiten we vooral simpel te gaan kamperen. Niet te veel spullen mee, geen dagenlang van te voren inpakken, ingewikkelde voortent, maar gewoon een POP_UP tent. Thuis wordt de tent enthousiast uitgepopt waarbij mijn dochter hem nonchalant hoog in de lucht gooit en hij warempel uitpopt tot een heuse echte maar o zo veel te piep kleine tent. “Mama” hoor ik wanneer ik in de keuken sta “de rits is kapot” We besluiten de tent rap op te ruimen voordat hij nog meer schade oploopt. 20 minuten later zit de o zo simpele POP-UP tent dan eindelijk in zijn veel te kleine hoes. Hij popt heel makkelijk op, maar terug in de hoes is een heel ander verhaal.

Een aantal dagen later zijn we dan echt op onze vakantie bestemming. De piepkleine tent met veel te grote luchtbed staat te pronken en onze simpele vakantie kan beginnen. klokslag 9 uur kruipen mijn dochter en ik samen in onze tent om te ontdekken dat de slaapzak te klein en het luchtbed te groot is voor ons POP-UP Paleis. Het mag de pret niet drukken en we liggen giechelend in de tent te genieten van ons samenzijn en vooral ons eerste keer samen slapen in een tent.

Na een half uur ligt mijn prinses en draai ik me nog eens om en bedenk me hoe en vooral wanneer ik nu eindelijk in slaap zal vallen. De buurman ratelt met pannen en plastic bekers, tijdens de afwas en ik draai me nog een keer om.
De jongeren van de camping bouwen een feestje op het graanveld achter ons, waarna ik besluit nog een hoofdstuk te lezen. Geheel slaperig leg ik later mijn boek weg, eindelijk slapen.

Mijn hoop op een nachtrust is geheel verdwenen wanneer de buurmeisjes besluiten om hun avond nogal luidruchtig de revenu te laten passeren.
Rond middernacht wordt het stiller en de kerkklok slaat eenzaam 2 keer. Op het moment dat ik geniet van de stilte zet mijn buurman het op een snurken, na 20 minuten krijgt hij versterking van de buurman van links en klink het als een wellicht snurk orkest. Mijn hoop op enige nachtrust is voorgoed verdwenen.

Wanneer ik vroeg in de ochtend nog steeds wakker lig en allerlei tent ritsen hoor opengaan van vroege vogels die het toilet opzoeken hoor ik in gedachten mijn dochter weer grinniken ” Mama dit is de allereerste keer dat we in een tent samen slapen” Hoewel ik geen oog dicht heb gedaan besef ik me: sommige herinneringen zijn onbetaalbaar !!!!

Deze blog schreef ik naar aanleiding van mijn rol als moeder. Foto en blog zijn uiteraard geplaatst na goedkeuring van de kinderen . 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s