In gesprek met de jongens van zuid.

De Proeftuin in Rotterdam Feijenoord stroomt vol met jongeren. Allemaal jongens meesten in trainingspak anderen met een stoer jack, capuchon op en een stijlvol klein tasje om. De avond is in de week van de opvoeding georganiseerd door DOCK feijenoord, voor de mannen van Zuid. Sommigen durven het aan om meteen te gaan zitten, anderen blijven afwachtend in een hoek staan. “Mevrouw, mevrouw”, roept Ali, de jongste uit de groep; “we blijven niet de hele avond hoor, we hebben het druk weet je”. Anderen kijken verwachtingsvol rond, nieuwsgierig wat hen te wachten staat. We openen de avond met de vraag; “Hoe is de ideale vader?”. De jongens gaan meteen in gesprek, de meesten zijn het eens; de ideale vader is betrokken, helpt met huiswerk en zelfs met solliciteren.

Een goede vader is een rolmodel, geeft het goede voorbeeld. Deze stoere jongens uit de straten van Rotterdam Zuid hebben een heel duidelijk beeld van hoe een vader hoort te zijn. Achterin de groep staat Ayuop ineens op; “Jullie zeggen dat vaders moeten helpen met school en werk, maar als ik ga solliciteren wordt ik niet aangenomen omdat ik geen Klaas heet” De discussie barst los, totdat Mohammed opstaat en zijn eigen verhaal vertelt. Hij laat de jongens zien dat je twee keuzes hebt: in de slachtoffer rol gaan zitten, of juist je kansen pakken. Hij gelooft dat er kansen zijn in deze wijk, je moet ze alleen wel zien. Een jongen, stil achter mij met zijn capuchon op, tikt op mijn rug en fluistert mij toe, mevrouw: “Er zijn slechte jongens op straat die je kunnen beïnvloeden, maar je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen keuzes, daar heeft opvoeding weinig mee te maken”. Zijn buurman valt hem bij: “Mijn ouders hebben me laten zien dat ik zelf een keuze heb.  Ze doen hun best maar ik zal het zelf op straat moeten doen”. “De straat is echt zo slecht niet als iedereen denkt”,roept Mustafa, hij gaat zelfs staan: “de politie doet goed hun werk de laatste tijd”, Mustafa en zijn vrienden steunen elkaar door dik en dun, hij helpt nu zelfs zijn vriend aan een stage. Na de bijzondere avond waarin er heel veel gesproken is over opgroeien en opvoeden in Feijenoord, neemt Mustafa mij even apart.

“Mevrouw”,  zegt hij zacht “weet u wat deze jongens nodig hebben? Identiteit!  zegt hij vastberaden. “De jongens zijn in de war, thuis is echt heel anders dan de straat, het zijn bijna twee werelden”, verzekert hij mij. Hij is ervan overtuigd dat opgroeien op zuid niet lastig hoeft te zijn als je stevig in je schoenen staat. De jongens die onzeker over zichzelf zijn sneller geneigd het slechte pad op te gaan. Hij ziet het op straat gebeuren. Jongens die een goed zelfbeeld hebben, kiezen voor een opleiding omdat ze overtuigd zijn dat ze het kunnen en in zichzelf geloven, zij zien kansen en mogelijkheden. De jongens moeten begeleid worden in wie ze zijn en wat ze willen in het leven, dat houdt ze staande in de roerige straten van zuid. Mustafa is gelukkig een voorbeeld voor Ayoup en vele andere, want als je net als Mustafa en zijn vrienden in jezelf gelooft zijn er ook in Rotterdam Feijenoord keuzes, kansen en mogelijkheden voor iedereen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s