Onverwachte ontmoeting

Soms zijn er van die dagen dat de zon schijnt en alles erop wijst dat het een mooie dag gaat worden.Vandaag is het ouderplatform op pad, we hebben een gesprek met de wethouder. Na een mooie ochtend waarin we nadeken over clienten participatie, besluiten we nog even na te praten. We zoeken een prettige bistro op en bestellen wafels met kersen, genieten van het lekkers en onze samenwerking. We bespreken onze visie en het doel dat we willen bereiken. 

We zijn zo bevlogen in gesprek dat we nauwelijks door hebben dat we in een bistro zitten waar uiteraard ook andere mensen aanwezig zijn. 

Opeens staat een man naast ons die zijn jas aantrekt. Aan zijn grijze haar en zijn voorzichtige manier waarop hij dit doet, zie ik dat het een wat ouder man is. Hij twijfelt, maar weifelend begint hij en gesprek met ons. Zijn stem is zacht, op zijn gezicht verschijnt een glimlach. “Hallo dames, ik kon er niets aan doen, ik zat naast jullie en ving jullie gesprek op”. “Ga zo door dames, jullie doen enorm belangrijk werk. Laat vooral je stem horen, zorg dat deze luid genoeg is, zodat het andere ook opvalt”. Hij verteld ons dat hij in een verzorgingstehuis zit, en dat hij alle ontwikkelingen van de decentralisatie jeugdzorg op de voet volgt. Met verdriet in zijn stem zegt hij dat het hem spijt dat hij zelf zijn positief kritische geluid niet meer kan laten horen, wie luistert er naar een oude grijze man in een verzorgingstehuis. Hij moedigt ons nogmaals aan, en hij verlaat de bistro, waarbij hij nogmaals omkijkt en vriendelijk naar ons zwaait. 

Met een grijns van oor tot oor drinken we onze laatste slok koffie op. Wat een ontzettend lieve man!!  Hoe moet dat voor hem zijn om vanuit een verzorgingstehuis alle politieke ontwikkelingen te volgen, het zijne ervan te vinden en toch zo weinig te kunnen doen. Wat zal hij gedacht hebben toen hij naast ons zat, ons gesprek volgende, terwijl hij alleen aan een tafel zat? Aan de manier hoe hij ons benaderde merkte ik zijn twijfel, wat zullen ze denken, zo’n oude man, waar bemoeid hij zich mee.  Wat fijn dat deze meneer zijn twijfel overwonnen heeft, want de bemoedigingen uit onverwachtse hoek zijn meestal de mooiste. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s