Only through darkness you can see the stars.

“loopt ze nou weg” vraagt de assistente aan mij en op dat moment besef ik me dat het lang geleden is dat ik het gedrag van mijn dochter moest uitleggen. De decembermaand die normaal overprikkeld, onveilig en overleven is ging dit jaar voor het eerst zonder horten of stoten.

Al jaren hebben we een gespecialiseerde tandarts, die enorm veel begrip en geduld heeft met kinderen met ASS. Bij de orthodontist hebben we een vaste assistente, behalve vandaag. Op het moment dat de “vreemde” assistente verteld: “normaal ben je bij mijn collega, maar die heeft even geen tijd” voel ik de stress de kamer vullen. Mijn dochter kijkt me aan en zoekt haar veiligheid, ik geef haar een goedkeurend knikje, het is oké.

Mijn dochter gaat waakzaam op de stoel liggen waarna de assistent begint met haar bizarre betoog. Elastiekjes moet je indoen, anders heeft je beugel geen zin.  Je moet me de waarheid vertellen, anders kan ik je niet helpen. Je beugel is er omdat je kaak anders scheef gaat staan,  op het moment dat ze dit alles demonstreert met een plastic gebit welke een olifant goed zou passen, Springt mijn Dochter op uit de stoel en rent de kamer uit. Loopt ze nou weg, vraagt de assistent verbaast? Normaal gesproken leg ik uit waar mijn dochter behoefte aan heeft en wat er zojuist is gebeurt. Dat angst een hele grote rol speelt en veiligheid, voorspelbaarheid en vertrouwen heel belangrijk zijn. Vol ergernis en onbegrip voor het betoog wat zojuist heeft plaatsgevonden, kan ik alleen maar uitbrengen, ze komt wel terug.

In een ogenblik Gaat het hele jaar aan me voorbij en besef ik me dat het lang geleden is dat we allebei klem zaten in het onbegrip van “professionals die totaal geen idee heeft hoe om te gaan met kinderen met speciale behoeften. Wat gaat het momenteel goed, en wat een rijkdom dat we zo veel mensen om ons heen hebben die begrip, en betrokkenheid hebben.

Hier hebben we jaren lang naar toe gewerkt door middel van; therapie, intensieve gezinsbegeleiding, psychomotorische therapie, en begeleiding van een geweldige IB-er. Zelf ben ik therapie gegaan om mijn zorg intensieve gezin te managen zonder daarin mezelf te verliezen.

En nu december 2017, zie ik mijn dochter terug de kamer binnen komen, en voel ik een enorme dankbaarheid en besef ik me hoe waar is het wat Martin Luther king ooit zei: “Only through darkness can you see the stars”.  We komen van ver hebben enorm geïnvesteerd om hier te komen, maar het was het allemaal waard. Wat ben ik trots op mijn dochter en dankbaar voor alle lieve mensen die om ons heen staan. YOU GO GIRL!

Deze blog schreef ik naar aanleiding van mijn rol als moeder. Foto en blog zijn uiteraard geplaatst na goedkeuring van de kinderen . 

Foto: Lisa Brons

4 gedachtes over “Only through darkness you can see the stars.

  1. Corina van Arkel zegt:

    Wauw, wat geweldig! Wat een mooi en ontroerend stukje. We moeten eerst de berg beklimmen, vóór we van het uitzicht kunnen genieten! Nu snel even een tissue halen ;-).
    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s