Dank je wel..

In een kring treffen we elkaar elke week inmiddels noem ik ze allemaal mijn “vrienden”. Na al die jaren lief en leed met elkaar delen bouw je iets op met elkaar. Elke week kies ik dezelfde stoel, drink ik chocomelk en een beker water. Dit geeft dit me enige houvast in een sessie waar ik oefen met loslaten. Schema-therapie noemen ze het, waarin je leert om “gezonde gedachtes te ontwikkelen. Mijn doel was; dichter bij mezelf komen, na al die jaren was ik mezelf flink kwijtgeraakt.

Elke week zit hij naast me, inmiddels noem ik hem mijn maatje, hij is mijn grote steun in de groep waarin ik bekend sta als dat “kleine” meisje die alle “skippyballen” onder water probeert te houden.

Als je ze los laat blijven ze drijven. Drijven kost zo veel minder energie dan ze vast houden, herhaalt mijn therapeut regelmatig. Ze blijft liefdevol, ook al blijf ik hardnekkig mijn controle omarmen. Het lukt het me niet om het los te laten. In een tijd waarin je jezelf compleet kwijt bent geraakt heb je deze houvast enorm nodig.

De kwetsbaarheid in de groep is enorm eng. Jezelf openstellen nog veel enger. Elke week zit mijn maatje naast me, ook hij kiest elke week dezelfde vaste plek. Zijn aanwezigheid geeft me een veilig gevoel en houvast. Voordat de groep start lachen we wat samen, het blijft spannend om je open te stellen. Mijzelf terug vinden blijft mijn doel, ondanks dat het doodeng is drink ik elke week mijn chocomel en water. Jezelf terug vinden blijft voor mij een onmogelijke missie. Soms lukt het me om mijn issues te delen, altijd is er veel liefde begrip en waardering vanuit de groep. Wanneer ik in alle openheid mijn verhaal deel,  zit mijn maatje naast me bijna te snikken. Zijn reactie raakt me enorm. Ik wil zo graag dat het goed met je gaat, je bent het zo waard, zei hij regelmatig vanuit echte betrokkenheid.

Wanneer je ver van jezelf af staat komen emoties niet binnen.  Waar ik als een koele kikker op mijn stoel zat na het delen van mijn verhaal, was mijn maatje vaak totaal van slag. Hij leerde me kennismaken met mezelf. Hij was een spiegel voor me, waarin ik mijn eigen emoties zag, kwetsbaarheid en eigenwaarde.

“ik word hier zo boos van” riep hij regelmatig wanneer ik deelde wat er die week gebeurt was. Alles wat ik niet kon voelen spiegelde hij terug. In een tijd waarin ik mijn houvast nog zo nodig had en mijn kwetsbaarheid nog niet kon omarmen, heeft hij mijn emoties gedragen, tot ik krachtig genoeg was om ze over te nemen.

De wekelijkse sessies waren enorm waardevol hebben me zo veel gegeven. Maar het allermooiste kreeg ik toch wel van mijn buurman en maatje namelijk mijn eigen gevoel.

Inmiddels sta ik dichter bij mezelf dan ooit en is de therapie al een tijdje afgerond. Toch wil ik je via deze Blog laten weten..  zonder jou was het me niet gelukt, mede door jou heb ik mezelf teruggevonden.

Thanks Maat !

Advertenties

Een gedachte over “Dank je wel..

Laat een reactie achter op IJvonne Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s