Opvoeden met Bloemkool en boerenkool

Na de lange rij stappen we eindelijk het warme restaurant binnen. “3 pizza margarita” roept mijn zoon “1 kleine en 2 grote” wanneer de serveerster vraagt wat we willen eten.  Al jaren bestellen we hetzelfde, mijn kinderen houden eenmaal van structuur, regelmaat en vastigheid ook in het eten. Wat er anders uitziet, is structureel niet lekker. Boterhammen moeten recht zijn, alles waar stukjes of iets onbekends inzit is vies. Na mijn  blog over spaghetti met erwtjes gaat het inmiddels al stukken beter. We eten gevarieerd, vooral lekker en kunnen zelfs eten in een restaurant, maar de schrik voor het onbekende blijft.

“Dit ga ik echt niet eten hoor”

Gelukkig zijn de pizza’s hier altijd lekker, zegt mijn zoon met een big smile. Hij checkt  voor de zekerheid nog even de onderkant. Zijn gezicht verstijft, “dit ga ik echt niet eten hoor.. de onderkant is helemaal zwart”. Snel draait mijn dochter ook haar pizza om. “Gelukkig” verzucht ze.. “die van mij is goed”. Daarmee bevestigt ze meteen dat de pizza van haar broer niet goed is en als hint geef ik haar onder tafel een zetje. “Jouw pizza is net als die van ons even in de oven geweest schat” en ik probeer mijn zoon over te halen dat hij  gerust kan eten. “Waarom raak je me aan”, reageert mijn dochter geïrriteerd over de hint onder tafel.  Sssst zeg ik, “laat je broer nou maar lekker eten. Wat hebben jullie eigenlijk gisteren gegeten” vraag ik om het onderwerp ‘zwarte pizza’ te vermijden. “Kip moeras” zegt mijn dochter ferm “en het was heel vies”.  “Ik heb er alleen maar aan gelikt” valt haar broer haar bij.

“Kip wat…” Vraag ik ,” jaaahhaaa zo klinkt het” verzucht mijn dochter. “Het heet natuurlijk anders maar dat weet ik niet meer, is niet belangrijk joh het was niet lekker”.  “Heb je het geproefd dan”, vraag ik pedagogisch. “Tuurlijk niet …weet je hoe vies het er uit zag, er zaten allemaal stukjes in. Ik heb uiteindelijk vla gegeten. Het was nog erger dan de stoofpeertjes van oma die er uit zagen als kots gaat ze verder”.  “Ho maar “zeg ik snel, doe een poging haar behoefte het te visualiseren af te remmen. “Was het kip madras”? vraag ik.  Voor een vegetariër vind ik het heel wat dat ik de puzzel kip moeras opgelost heb. “Jaaaa dat was het”, roept mijn dochter door het restaurant  “en dat eet ik dus nooit meer”. “Waarom kunnen we niet gewoon bloemkool, boerenkool eten, in plaats van al die wereldse gerechten” vraagt mijn dochter gefrustreerd.

“Het is allemaal de schuld van de VOC”

“Het is allemaal de schuld van de VOC” valt mijn zoon haar bij. “Zij hebben al die gekke kruiden naar ons land toe gebracht, als zij dit niet hadden ontdekt dan zaten we nu nog aan de boerenkool in plaats van kip moeras”. “Nou lekker dan…. beter laten ze al die gekke gerechten in hun eigen land” reageert mijn dochter “dan kunnen wij gewoon bloemkool eten en hoefde ik niet aan de vla”. “Ja” bevestigd mijn zoon, “misschien kunnen we alle Afrikaanse gerechten in Afrika laten dan hebben ze daar meteen geen honger meer”. Ze vinden herkenning bij elkaar in hun strijd naar meer bloemkool, boerenkool. Er valt een tevreden stilte alsof ze zojuist een wereldprobleem samen hebben opgelost. Ik geniet ervan en denk terug aan een van de eerste gesprekken met een hulpverlener na ons spaghetti met erwtjes avontuur.  Ik hoor hem nog zeggen: “tja, in een restaurant eten is echt te hoog gegrepen voor jullie als gezin. Ik kan mijn vastberadenheid van toen nog voelen.. dat gaat ons echt wel lukken. Een binnenpretje overvalt me.. mijn kinderen zijn niet van de wereldse gerechten, maar kijk ons hier dan zitten. Trots neem ik mijn laatste hap pizza en geniet van het moment en wat we allemaal hebben bereikt. Dat de pizza uit Italië komt en bestrooid is met VOC kruiden, dat vertel ik ze thuis wel.

Deze blog schreef ik naar aanleiding van mijn rol als moeder. Foto en blog zijn uiteraard geplaatst na goedkeuring van de kinderen . 

Een gedachte over “Opvoeden met Bloemkool en boerenkool

  1. Mama Evelien van Mamamagie zegt:

    Zoooooo herkenbaar! Hier lusten ze zelfs geen bloemkool.. . En proeven: no way! Zelfs de tik onder tafel en het antwoord erop… 🙄.
    Geniet van de kooltjes! Geniet van hun kleine groeimomentjes! En geniet van hun fantastische Vc-analyse. Hoe fantastisch ! 😍

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s