Onze Roedel

Binnen ons gezin is er veel liefde, lol en levensvreugde. Een huis met plezier en af en toe een puinhoop. Hierbij moet ik wel bekennen dat consequentheid soms ver te zoeken is. Eerlijk is eerlijk. (Je kunt niet overal goed in zijn) grenzen stellen is niet echt mijn ding.

Daarom had ik me zo voorgenomen, bij het aanschaffen van onze nieuwe pup. Dit is mijn tijd om grenzen te gaan stellen. Ik word het hoofd van onze roedel in huis, het alfa vrouwtje, ik bepaal de regels en stel grenzen.

Voor dat we onze pup op gingen halen was alles voorbereid, een Bench en dagschema, structuur en regelmaat. Er was zelfs al een stoere naam, want een hond die goed luistert heeft een stoere naam, geen schattige naam waar je al voor zwicht bij het roepen van de hond. Mijn kinderen gaan in hun puberteit soms lekker over mijn grenzen, maar dat zou me bij het opvoeden van onze pup niet gebeuren. Ik zou de nieuwe Martin Gaus of Cesar Milan worden.

Op de verjaardag van mijn dochter zijn we ons nieuwe gezinslid op gaan halen, het is immers haar (hulp) hond.

Terwijl mijn dochter met haar halve lichaam in de puppy bak hangt waar 5 puppy’s haar tegemoet springen, roept ze “achhhh kijk dan mama”. Ze neemt onze pup in haar armen en knuffelt haar fijn, “het kan me niet schelen hoor mama, maar deze heet toch echt Fien”.

Mijn alfa houding is ver te zoeken; ik ben verkocht, “ja schat Fien past echt goed bij haar”. De naam was niet de enige concessie die ik deed, door het hoge knuffelgehalte van Fien smelten al mijn consequentheid, grenzen en alfastatus weg als sneeuw voor de zon.

Fien is inmiddels geen puppy meer maar een echte volgroeide diva met al haar privileges en prinsessen gedrag. Als het koffieautomaat pruttelt springt ze met haar diva snelheid van de bank klaar om haar koninklijke worstje in ontvangst te nemen. Het is zelfs zo erg dat ze precies door heeft wanneer mijn koffie momenten zijn en als ik niet snel genoeg ben, komt ze me even diva achting vertellen dat het hoog tijd voor koffie is. Als ik samen met mijn vriend knus op de bank zit, krijgen we commentaar van ons prinsesje, die voor onze voeten even laat merken dat ze tussen ons in wil zitten. Dat is nog niks bij als we elkaar een knuffel geven, dan sjeest ze naar ons toe om opgetild te worden en mee te knuffelen. Zitten we aan de eettafel een boek te lezen, komt ze ons in diva stijl vragen om op de bank te zitten want dan kan ze zo heerlijk tussenin en gaat ze al klaar op haar rug liggen zodat we haar buik kunnen masseren.

Tuttebel is pas tevreden als ze er volledig bij hoort en haar vooral niet vergeten. Fienemien is pas 3, al heb ik 3 jaar de tijd gehad om te werken aan mijn alfa status, en mijn grenzen skills. Al moet ik toch eerlijk zeggen dat deze missie niet behaald is, sterker nog hij is compleet mislukt. Al is het deels het karakter van het ras, shih tzu staan bekend om hun diva gedrag. Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik gewoon niet gemaakt ben om een alfa, consequente grenzensteller te zijn. En stiekem vind ik het ook wel leuk dat we een diva hebben die zo goed met ons communiceert dat het bijna een echt mens is. Grenzen zijn ver te zoeken maar er is zo veel verbinding en liefde dat ik geleerd heb te kijken naar de dingen die er wel zijn en te accepteren dat je niet overal goed in kunt zijn.

Ik ben gewoon een inconsequente grenzenloze softie, met toevallig de allerleukste en liefste roedel die er is !!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s